(tahmini okuma süresi: 2 dakika)
Aaaah ah. Derin bir ah çekiyorum bu günlerde, zeytin denince. Güzelim zeytinlere ne garezim mi var? Ama onlar beni yarı yolda bıraktı!
Ne kadar sulak bir kış geçirdik, bahar, hatta yazın bile büyük kısmı hem her zamankinden serin, hem az da olsa yağışlıydı. Sonbahara girdiğimizde zeytinler dallarda canavar gibiydi yani. Sonra eylülde, şöyle hafiften kaşlarım kalkmaya başladı ama zeytinlere de toz kondurmak istemiyorum hani: Biraz fazlaca mı dökülüyor, ne? Dallar çok yüklü ya, ondandır dedim. Sordum ettim, onlar da öyle dediler.
Böyle böyle devam etti: Baktım güzelim zeytinler her gün yerlerde, en azından terasa dökülenleri toplamaya başladım. Topla topla bitmiyor, her gün bir parti zeytin yerlerde! Kasalar doldu dip zeytinle. Bu ağaç da öyle, o da, öteki de, derken evet, maalesef kabullenme zamanı geldi: Zeytinler bu sene de keleğe geldi... Çok sudan mı, yazın kısa ama kurak döneminden mi, sonbahardaki yoğun nemli haftalardan mı neden bilinmez, çok erken olgunlaştı, olgunlaştığı için ve sürekli rüzgar yediği için de ciddi oranda dökülmeye başladı.
Kütür kütür taze meyve
Artık “başladı” demek de doğru değil ya, bitmek üzere. Taş değirmen açılmış olsa şimdiye kadar kaç defa baş zeytini de toplatmış, yağımı sıktırmıştım ama o da bayramdan evvel açılmaz ki mübarek. Bu taş değirmen sevdasından zeytinin yarısını yerlerde ezdirdim vallahi – bir dahaki sefere “önce zeytin” diyerek ne zaman gerekiyorsa o zaman toplarım arkadaş, taş değirmenmiş, kontinüymüş gözünün yaşına bakmadan... Ne de olsa geçen sene, yok yılında, olan az zeytini yine değirmen açılmadığından kontinüde sıktırmıştım da hâlâ rengine, kokusuna iltifatlar alıyor, 1 yaşına gelmesine rağmen.
Her neyse, aslında zeytinimi toplamaktan falan şikayet etmek değildi yazma sebebim: Yaptığım sofralık zeytinleri anlatmaktı. Bir sürü şey böyle zamansız olurken nasılsa başardım ve zamanında yeşil zeytinlerden (hem de en irilerinden) toplamayı becerdim. Önce benim evin etrafından daha erken bir dönemde topladıklarımı çekiçle kırarak kırma zeytin yaptım (buna çekişte de deniyor). O kadar kısa zamanda oluyor ki insan inanamıyor – hatta ben biraz acı kalmasını tercih ederdim ama ben tadına bakana kadar acılığının tamamı gitmiş bile!
Kırma zeytin üstüne tuz serpilerek, limon sıkılıp bol zeytinyağına konarak yeniyor ve nasıl kütür kütür, nasıl diri ve taze, insan durmak bilmeyip önündekinin tamamını bitiriyor. Biliyorum çünkü sabahleyin aynen başıma geldi: Kahvaltıdan evvel bir iki tane atıştırayım deyip koca bir kâse zeytini, kaşıktan yağlarını da yalayarak bitirmişim...
Çizik zeytin çalışması
İşte diyeceğim, kırma zeytinlerim üzerinize afiyet böyle leziz durumdalar, çizik zeytinlerim de henüz suda. Henüz bir hafta kadar oluyor bunları toplayalı (ortakçısı olduğum komşumun ağaçlarından), hemen akşamına çizme aletinde çiziktirerek suya koydum, bugün de yeni suyunu değiştirdim. Bunların olması, yani acılarının gitmesi kırmadan biraz daha uzun sürüyor, kırma zeytine kıyasla suyla daha az teması olduğu için. Ama zaten bunları da biraz daha acı bırakmayı planlıyorum, yetişebilirsem o hafif acı hallerine eğer! Sonra onları da tuzla, pul biberle, yağ ve limonla günde 3 öğün yemek niyetine kütürdetme planlarım var. (11.11.2010)
Aaaah ah. Derin bir ah çekiyorum bu günlerde, zeytin denince. Güzelim zeytinlere ne garezim mi var? Ama onlar beni yarı yolda bıraktı!
Ne kadar sulak bir kış geçirdik, bahar, hatta yazın bile büyük kısmı hem her zamankinden serin, hem az da olsa yağışlıydı. Sonbahara girdiğimizde zeytinler dallarda canavar gibiydi yani. Sonra eylülde, şöyle hafiften kaşlarım kalkmaya başladı ama zeytinlere de toz kondurmak istemiyorum hani: Biraz fazlaca mı dökülüyor, ne? Dallar çok yüklü ya, ondandır dedim. Sordum ettim, onlar da öyle dediler.
Böyle böyle devam etti: Baktım güzelim zeytinler her gün yerlerde, en azından terasa dökülenleri toplamaya başladım. Topla topla bitmiyor, her gün bir parti zeytin yerlerde! Kasalar doldu dip zeytinle. Bu ağaç da öyle, o da, öteki de, derken evet, maalesef kabullenme zamanı geldi: Zeytinler bu sene de keleğe geldi... Çok sudan mı, yazın kısa ama kurak döneminden mi, sonbahardaki yoğun nemli haftalardan mı neden bilinmez, çok erken olgunlaştı, olgunlaştığı için ve sürekli rüzgar yediği için de ciddi oranda dökülmeye başladı.
Kütür kütür taze meyve
Artık “başladı” demek de doğru değil ya, bitmek üzere. Taş değirmen açılmış olsa şimdiye kadar kaç defa baş zeytini de toplatmış, yağımı sıktırmıştım ama o da bayramdan evvel açılmaz ki mübarek. Bu taş değirmen sevdasından zeytinin yarısını yerlerde ezdirdim vallahi – bir dahaki sefere “önce zeytin” diyerek ne zaman gerekiyorsa o zaman toplarım arkadaş, taş değirmenmiş, kontinüymüş gözünün yaşına bakmadan... Ne de olsa geçen sene, yok yılında, olan az zeytini yine değirmen açılmadığından kontinüde sıktırmıştım da hâlâ rengine, kokusuna iltifatlar alıyor, 1 yaşına gelmesine rağmen.
Her neyse, aslında zeytinimi toplamaktan falan şikayet etmek değildi yazma sebebim: Yaptığım sofralık zeytinleri anlatmaktı. Bir sürü şey böyle zamansız olurken nasılsa başardım ve zamanında yeşil zeytinlerden (hem de en irilerinden) toplamayı becerdim. Önce benim evin etrafından daha erken bir dönemde topladıklarımı çekiçle kırarak kırma zeytin yaptım (buna çekişte de deniyor). O kadar kısa zamanda oluyor ki insan inanamıyor – hatta ben biraz acı kalmasını tercih ederdim ama ben tadına bakana kadar acılığının tamamı gitmiş bile!
Kırma zeytin üstüne tuz serpilerek, limon sıkılıp bol zeytinyağına konarak yeniyor ve nasıl kütür kütür, nasıl diri ve taze, insan durmak bilmeyip önündekinin tamamını bitiriyor. Biliyorum çünkü sabahleyin aynen başıma geldi: Kahvaltıdan evvel bir iki tane atıştırayım deyip koca bir kâse zeytini, kaşıktan yağlarını da yalayarak bitirmişim...
Çizik zeytin çalışması
İşte diyeceğim, kırma zeytinlerim üzerinize afiyet böyle leziz durumdalar, çizik zeytinlerim de henüz suda. Henüz bir hafta kadar oluyor bunları toplayalı (ortakçısı olduğum komşumun ağaçlarından), hemen akşamına çizme aletinde çiziktirerek suya koydum, bugün de yeni suyunu değiştirdim. Bunların olması, yani acılarının gitmesi kırmadan biraz daha uzun sürüyor, kırma zeytine kıyasla suyla daha az teması olduğu için. Ama zaten bunları da biraz daha acı bırakmayı planlıyorum, yetişebilirsem o hafif acı hallerine eğer! Sonra onları da tuzla, pul biberle, yağ ve limonla günde 3 öğün yemek niyetine kütürdetme planlarım var. (11.11.2010)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder